در زمانی که بشر با چشم بینا ، کور بود

"بعثث خاتم الانبیا، حضرت محمد مصطفیٰ (ص) مبارک باد."(مبعث)در زمانی که بشر با چشم بینا ، کور بودروزهای آفتابی ، چون شبی دیجور بودسرنوشت دختران محکوم خاک گور بودهر کسی بر کشتن نوزاد خود مجبور بودآفتابی سر زد از مشرق چو اسلام مبینکرد روشن از شعاعش ظلمت روی زمینشد پیام آور کسی که بود اهل آسمانآنکه از مَدّ نگاهش نقش بسته کهکشانتا کند ابلاغ ، فرمان خداوند جهان...گفت: من هستم محمد ، خاتم پیغمبراندین من اسلام و قرآن مبین ، آیین منهست قرآن برترین و هست کامل دین مندر "حِرا" قرآن حق گردید بر من آشکارجبرئیل آورد پیغام خدا ، در آن دیارگفت: "اقرأ یا محمد"! آیهی پروردگارگفتمش خواندن نمیدانم ؛ بگفتا ای نگار :"اقرأ باسم ربکَ..." ؛ خواندم به آوای بلندگشت روشن آیهها بر من بدون چون و چند"قم فأنذر" گفت بر من آن خدای بیقرینتا کنم آگاه ، انسان را ، ز قرآن مبینگرچه گرگِ شرک و کینه از یسار و از یمینکرده از بغض و عناد و حیله در راهم کمیناز خدا خواهم مرا تا از گزند مشرکاندر مسیر اعتلای دین حق ، دارد امانکفر و بیداد و تجاوز بود در هر جا عیانبود ابوسفیان ، بزرگ مکه و بازارگانبرده داری بود عادی در عیان و در نهانغارت و عصیانگری و ظلم و نخوت توامانبت پرستی بود مَشی و شیوهی اهل حجازکز جهالت ، با بتان بودند در راز و نیازتا محمد ، آمد و بتهای سنگی را ، شکستگفت دست حضرت حق، از همه بالاتر استرشتهی جهل و خرافات عرب از هم گسستگفت از حق تا شود مخلوق حق، یکتاپرستنیست شایان پرستش ، دست ساز آدمیکِی توان خوانَد بشر، بت را خدای عالمی؟گرچه قوم مشرکین با کینه و خشم و غضبدشمنی کردند از آغاز ، با او بی سبببود راسخ آن رسول الله اعظم روز و شبتا دهد پایان به جهل و خودسریهای عربپرچم اسلام شد در اهتزاز و پایدارچون که اسل